ഇന്ന് കാലത്ത് പതിവ് സമയത്ത് തന്നെ എഴുന്നേറ്റു. നല്ല മഴ, ജോഗ്ഗിംഗ് ഇന്നും വെള്ളത്തില് തന്നെ. വീണ്ടും പുതച്ചു മൂടി കിടന്നു, എന്തോ ഉറക്കം വന്നില്ല, അപ്പോഴാണ് ഒരു ആശയം തോന്നിയത്. നേരെ ബീച്ചില് പോകുക, മഴ കോട്ടും തൊപ്പിയും എല്ലാം വെച്ചു ആ മഴയും ആസ്വദിച്ചു കുറച്ചു നേരം നടക്കുക. അങ്ങനെ തയാറായി ഇറങ്ങി, ബീച്ചില് എത്തിയപ്പോഴേക്കും മഴ കുറഞ്ഞു, നല്ല കാറ്റ്, നേരം ഇനിയും പുലര്ന്നിട്ടില്ല. കടല്ക്കരയില് ആളുകളുണ്ട്, അവരുടെയും ലക്ഷ്യം ആരോഗ്യം തന്നെയാണ്, ഞാന് ആ മണല് തിട്ടയിലൂടെ നടന്നു, ഓരോന്നോര്ത്തു, ആദ്യം ഓര്ത്തത് എന്റെ മാന് മിഴിയാളെയാണ്, ഒരുദിവസം അവളുമൊത്ത് ഇതുപോലെ ഒരു സുപ്രഭാതത്തില് നടക്കാനിറങ്ങണം. പിന്നെ ഒരു കവിത മനസ്സില് ഓടിയെത്തി, വരികള് വ്യക്തമല്ലെങ്കിലും രാഗം ശോകമാണ്, മനസ്സില് ആ രാഗം വീണ്ടും വീണ്ടും മുഴങ്ങികൊണ്ടിരുന്നു. ഇത്രയും നല്ല ഒരു പ്രഭാതത്തിനു എന്തെ ഒരു ശോകഭാവം എന്ന് ഞാന് വെറുതെ ഓര്ത്തു.
വീട്ടില് എത്തി, കുറച്ചു നേരം ടെറസ്സില് കുറച്ചു നേരം തലങ്ങും വിലങ്ങും നടന്നു, മഴ അപ്പോഴേക്കും വിട്ടിരുന്നു. ഓഫീസ്സില് പോകാനിറങ്ങുംബഴേക്കും മഴ വീണ്ടും തുടങ്ങി, ബസ്സ് വരുന്നതുവരെ നല്ല മഴയായിരുന്നു. ഓഫീസില് എത്തിയപ്പോള് ഒരു മരണവാര്ത്തയാണ് ഞങ്ങളെ എതിരേറ്റത്. ഞങ്ങളുടെ കൂടെ ജോലിച്ചുയ്യുന്ന സുരേഷ് ബാബുവിന്റെ ചേട്ടന് ഇന്ന് കാലത്ത് മരിച്ചുപോയി. അവന് ഇപ്പൊ യു കെ യിലാണ്. കാലത്ത് തിരിച്ചുവരാനുള്ള വിമാന ടിക്കറ്റും മറ്റും ഒപ്പിക്കലായിരുന്നു പ്രധാന പണി.സുരേഷ് ഇന്ന് രാത്രിയാവുംബഴേക്കും പുതുച്ചേരിയില് എത്തും. കാലത്ത് മഴയുടെ ശോകഭാവത്തിനു ഇതായിരുന്നോ കാരണം എന്ന് വെറുതെ ആലോചിച്ചു.ഇന്നലെ ബാക്കി വെച്ച പണി കാണാനില്ല. എന്റെ സീനിയര് അത് ചെയ്തെന്നാണ് തോന്നുന്നത്,ഇന്നിനി ഒരു പാര്ട്ടിന്റെ ഡ്രായിംഗ് ചെയ്യാനുണ്ട്. അപ്പൊ പിന്നെ കാണാം ബൈ ബൈ....
ഞാന് എഴുതുന്ന എന്റെ ഭ്രാന്തന് ആശയങ്ങളാവും ഇവിടെ.... വായിച്ചു...വായിച്ചു..നിങ്ങള്ക്കു ഭ്രാന്താകാതിരുന്നാമതി...
No comments:
Post a Comment